Pinus sylvestris


Chęć eksperymentowania i poszukiwanie wciąż nowych doświadczeń w kontakcie z naturą stały się głównym wątkiem mojej pracy. Mechaniczne gromadzenie igliwia sosny przyjęło formę zapisu i rejestracji czasu spędzonego w lesie. Każde igliwie zostało ręcznie zebrane, następnie ułożone równolegle i związane w uporządkowane snopki. Z każdej wyprawy powstawał jeden pęk igieł. W zależności od czasu spędzonego w lesie powstały różnej wielkości grupy igliwia, które utworzyły szerzej nieokreśloną kolekcję.

Zbieranie igieł jest obserwacją zawężonego w skali pejzażu, a monotonna czynność gromadzenia sprzyja skupieniu i obserwacji relacji zachodzących w ekosystemie. Po pewnym czasie osoba zbierająca staje się częścią lasu, jednym z elementów tej struktury. Zostaje w pełni zaakceptowana przez otoczenie. Nie stanowi żadnego zagrożenia, zaczyna powstawać nieinwazyjna relacja pomiędzy zbierającym a mieszkańcami lasu. Obcowanie z fauną i florą lasu stwarza możliwość wyciszenia, izolacji od zgiełku i hałasu codzienności, wreszcie koncentracji na tym, co dla nas ważne. Czynność ta pobudza do kreatywnego myślenia.

"Mocne stąpanie po ziemi", Galeria Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach, kuratorka: Marta Lisok, fotografia: Barbara Kubska